Paleis van de vrede
Januari 2007 opende koningin Beatrix een nieuwe vleugel van het Vredespaleis in Den Haag. Het gebouw is een belangrijk symbool voor de zoektocht naar vrede tussen landen.
Aan het eind van de negentiende eeuw raakten Europese leiders in de ban van een vredesideaal. In die eeuw was bijna elk jaar wel ergens in Europa oorlog geweest, en dat moest stoppen. De Russische tsaar Nicolaas II nodigde de leiders van Europese landen uit in Den Haag voor twee vredesconferenties, in 1899 en 1907.
Al snel was men het eens dat er een plaats moest komen waar blijvend aan de vrede kon worden gewerkt. Dat werd het Vredespaleis. Nederland stelde de grond ter beschikking en met geld van de Amerikaanse weldoener Andrew Carnegie kon de bouw beginnen. Er kwamen verschillende instellingen in het gebouw, waaronder het Hof van Arbitrage, dat nu de oudste internationale rechtbank is.
De wereldleiders wilden laten zien hoe belangrijk ze wereldvrede vonden, dus stuurde iedereen cadeaus. Rusland schonk een enorme vaas van 3200 kilo. Italië stuurde het beste marmer en Noorwegen graniet voor de trappen. Frankrijk betaalde de Franse architect en de Japanse keizer schonk een aantal prachtige zijden panelen. In de toren kwam een Zwitsers uurwerk, met een spreuk 'Moge ik met mijn geluid de oprechte vrede verkondigen'. Turkije schonk een Izmir-tapijt, het grootste dat tot dan toe was gemaakt. Op die manier toonde iedereen betrokken te zijn bij de vrede.
Helaas hielden de idealen niet lang stand. Het gebouw was in 1913 klaar en in 1914 begon de Eerste Wereldoorlog. Daarbij waren alle grote Europese landen betrokken; er vielen miljoenen doden. Het vredespaleis was meer dan ooit nodig.
 |
| Het leggen van de hoeksteen van het Vredespaleis (zomer 1907). |
