Vrouwen in de kroeg
Het café is voor veel mannen en vrouwen dé plek om te ontspannen en elkaar te ontmoeten. Vrouwen drinken er met de mannen. Nog niet zo lang geleden kon dat écht niet.
 |
| Dorstige dame in een reclame van de Amsterdamse likeurstokerij Bols, 1943. |
De kroeg induiken was halverwege de jaren zestig heel gewoon - voor mannen, tenminste. Na een dag of een week hard werken had een man zo'n avondje ontspanning wel verdiend. Voor vrouwen lag dat anders. Het overgrote deel kwam nooit in een café. Een getrouwde vrouw moest voor haar man en kinderen en het huishouden zorgen.
Bovendien moest zij aan haar reputatie denken. Vrouwen die in de kroeg kwamen, waren 'maar uit op één ding': seks. 'Een vrouw hoort niet in het café; als zij er komt gebeurt er meer, dan is het niet alleen voor het glaasje bier', zei iemand in 1964. En als er meer gebeurde, kon je daar moeilijk de man de schuld van geven, zo vond een ander: 'een vrouw is een verleidelijk persoon, dan kunnen er rare dingen gebeuren'. Meiden die cafés bezochten zouden dan ook 'nergens voor deugen'.
Eind jaren zestig overspoelde de tweede feministische golf Nederland. Vrouwen gingen nu ook werken en studeren. Een bezoek aan de kroeg hoorde er nu gewoon bij. Sinds die tijd houdt de vrouw net als mannen zakenbesprekingen in het café of drinkt zij er met collega's een borrel na het werk. Zij kletst er bij met haar vriendinnen of gaat op mannenjacht. De negatieve gevolgen van vrouwelijk kroegbezoek liggen trouwens niet bij de seks. Eén op de drie probleemdrinkers die zich nu bij de verslavingszorg meldt, is vrouw.
