anno.nl  |  tijdsbeelden.nl  |  ohwatbenjemooi.nl  |  tweedewereldoorlog.nl  |  lesvanhetjaar.nl

De verknipte omroep

De Telegraaf heeft een omroep opgericht, Wakker Nederland. Dat kan, de Nederlandse publieke omroep bestaat namelijk uit verenigingen. Dit ouderwetse omroepsysteem zorgde in de jaren zestig in heel Nederland voor verhitte discussies.

   
Aan het begin van de jaren vijftig, toen de televisie in Nederland opkwam, zat het Nederlandse omroepsysteem op slot. Er waren vijf omroepverenigingen: NCRV, VPRO, KRO, VARA en AVRO, voor elke zuil één. Niemand anders mocht radio- of televisie-uitzendingen maken. Begin jaren zestig barstte in Nederland een felle discussie los over de omroepkwestie. De VVD vond het betuttelend en ondemocratisch dat de regering vasthield aan het gesloten stelsel. ‘Wij kunnen deze vrijheid aan!’, zei VVD-kamerlid Haya van Someren in maart 1964.

In de zomer van 1964 probeerde een commerciële maatschappij, de REM, de regering te omzeilen. Vanaf een kunstmatig eiland voor de Nederlandse kust zond de REM tv-programma’s uit. Hun motto was: ‘Niet zeeziek, maar zuilenziek.’ De uitzendingen waren zo populair, dat in november 350.000 speciale REM-antennes verkocht waren. Maar in december verbood de regering de REM, tot woede van de kijkers. Het kabinet-Marijnen raakte zó verdeeld over de kwestie, dat het in februari 1965 ten val kwam.

Uiteindelijk bracht de Omroepwet van 1969 de oplossing. Ook andere omroepverenigingen mochten voortaan uitzenden. Hoe meer leden een vereniging had, hoe meer zendtijd. De eerste nieuwe omroep was de TROS, die voortkwam uit de REM. De Telegraaf vond de Omroepwet halfslachtig en noemde het ‘één van de grootste politieke zwendelpraktijken in Nederland.’ Toch wil ook De Telegraaf nu een plekje op de buis.